De angst zzp’er te worden na een leven in loondienst

De angst zzp’er te worden na een leven in loondienst

De angst zzp’er te worden na een leven in loondienst

Ik herinner mij nog een gesprek met Pit die jaren werkte voor hetzelfde bedrijf en inmiddels de leeftijd van 47 was gepasseerd.

Door een reorganisatie heeft het bedrijf na 20 jaar afscheid genomen van zijn trouwe werknemer Pit.
Hoe kan zoiets toch? vraagt Pit zich af.
Pit zat in zak en as.

Wie wil mij nu nog? Hoe betaal ik mijn veel te hoge hypotheek?
Pit wist het even niet meer.
Begrijpelijk, hier zit je niet op te wachten als werknemer, zeker niet op deze leeftijd.

Ik probeerde Pit te troosten met: je bent niet de enige, het ligt niet aan jou en je leeftijd. Het komt waarschijnlijk door het nemen van de verkeerde besluiten van het managementteam.
Maar ja, daar heb ik nu ook niks meer aan, zal Pit toen gedacht hebben.

Toen stelde ik Pit de vraag of hij en zijn vrouw zin hadden in een etentje. Ik zou betalen, zei ik toen tegen Pit.
Hij keek mij toen vragend aan, wat dan wel de reden was van de uitnodiging, maar ik hield mijn kaken stevig op elkaar en gaf verder geen uitleg.
Pit wilde wel. Het is wellicht een goed idee om eens ergens anders aan te denken en uiteten te gaan, bedacht Pit.
Wij spraken voor de eerste vrije vrijdagavond af.

Op de afgesproken vrijdagavond kwam ik aan bij het restaurant, ik was iets te laat.
Pit en zijn vrouw zaten al aan tafel.
Na een korte maar hartelijke begroeting stuurde ik het gesprek in de richting van het werk en de situatie waarin Pit en zijn vrouw terecht waren gekomen.
Ook zijn vrouw vond het verschrikkelijk. Zij begreep er ook niks van, zei ze tegen mij.

Pit, zei ik, heb je al eens nagedacht om voor jezelf te beginnen?
Pit antwoordde: wat bedoel je?
Pit, je kent mij, zei ik. Ik denk in oplossingen en vraag mij af: is dit niet een kans voor jou?
Een kans, zei Pit vragend?
Hoe bedoel je?
Toen vertelde ik Pit dat hij wellicht voor zich zelfs moest beginnen. Onder het genot van het etentje legde ik aan Pit de te nemen stappen uit om ondernemer te worden. Wij spraken toen af dat ik hem ging coachen op een voorwaarde dat hij er zich voor 200% ging inzetten.

Dit is nu alweer 3 jaar geleden, en Pit heeft nu zelfs personeel in dienst en een omzet van een kwart miljoen euro. Het was voor Pit toen de juiste keuze om ondernemer te worden.
Zijn ontslag was een teken om in actie te komen.
Hij heeft de moed niet laten zakken, hij is er 300% voor gegaan om succesvol te worden.
Het is hem gelukt vrij te zijn en zijn eigen geld te verdienen.

Zit je ook eens in een dip, en weet je het even niet meer?
Stel je dan de vraag: wat is hier het positieve aan?
Probeer er een positieve wending aan te geven, en laat je helpen als het nodig is.
Denk positief en omgeef je met mensen die positief zijn ingesteld in het leven.
Geef nooit op!
Succes in het ondernemen!


Hans Wansart | Businesscoach